Βίος τῆς Ἁγίας νεομάρτυρος Λυδίας τῆς Ρωσίδος καί τῶν σύν αὐτῇ στρατιωτῶν Κυρίλλου καί Ἀλεξίου.
Ἀπό τό περιοδικό τῆς Ἱ.Μ. Ξηροποτάμου «Ἁγιορείτικη Μαρτυρία».
Ἡ Λυδία, κόρη ἑνός ἱερέως τῆς πόλεως Οὔφα - βρίσκεται στή δυτική Σιβηρία, στίς ὄχθες τοῦ ὁμωνύμου ποταμοῦ - γεννήθηκε στίς 20 Μαρτίου τοῦ 1901. Ἀπό παιδί ἦταν εὐαίσθητη, στοργική καί ἀγαπητή ἀπό ὅλους. Φοβόταν τήν ἁμαρτία καί κάθε τί πού δέν τό ἐπέτρεπε ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ. Μόλις τελείωσε τό παρθεναγωγεῖο στά δεκαεννιά της χρόνια, παντρεύτηκε καί ἀμέσως ἔχασε τόν ἄνδρα της στόν ἐμφύλιο πόλεμο μέ τήν ἀναχώρησι τοῦ Λευκοῦ(τσαρικοῦ) Στρατοῦ.
Ὁ πατέρας της, ἀπό τίς πρῶτες ἀρχές τοῦ σχίσματος τῶν «Ἀνακαινιστῶν» (πρόκειται γιά ἐκκλησιαστικό νεωτεριστικό κίνημα, τό ὁποῖο γιά ἕνα διάστημα πέτυχε νά ἀναγνωρισθῇ σάν ἡ ἐπίσημη ρωσική ἐκκλησία ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἄλλες αὐτοκέφαλες ἐκκλησίες) πού ὀργανώθηκε ἀπό τούς Μπολσεβίκους τό 1922, προσχώρησε σ’ αὐτό. Ἡ θυγατέρα του τότε γονάτισε μπροστά στά πόδια τοῦ πατέρα της καί εἶπε : «Δῶσε μου τήν εὐχή σου, πατέρα, νά σ’ ἀφήσω, γιά νά μή σέ δεσμεύω στή σωτηρία τῆς ψυχῆς σου». Ὁ γέρων ἱερέας ἤξερε καλά τήν κόρη του, ὅπως ἤξερε καλά τό ἐσφαλμένο τῆς κινήσεώς του. Δάκρυσε καί, δίδοντας τήν εὐλογία του στήν Λυδία νά ζήση μόνη της, τῆς εἶπε προφητικά: «Κοίταξε, κόρη μου, ὅταν κερδίσης τό στεφάνι σου, νά πῆς στόν Κύριο ὅτι παρόλο πού φάνηκα πολύ ἀδύνατος γιά ἀγῶνα, ὡστόσο δέν σέ ἐμπόδισα, ἀλλά σοῦ ἔδωσα τήν εὐχή μου». «Θά τό πῶ, πατέρα», τοῦ εἶπε ἐκείνη φιλώντας του τό χέρι καί προβλέποντας ἔτσι κι αὐτή προφητικά τό μέλλον.
Αναρτήσεις
